Deutsch - Français        
Forum
Contact
 
 
Hoge venen
 
Receptie
 
 

DE HOGE VENEN


Het plateau van de Hoge Venen, in het noorden van het Ardeense woud, is gelegen op de top van een reeks heuvelruggen, waarvan de hoogste punten Botrange, Baraque Michel en Steling, reiken tot meer dan 690 m.

 

 
Onder een vaak dreigende hemel, ontvouwen zich de wijde horizonten van het Veenlandschap, met uitgestrekte venen, afgewisseld met drogere heide begroeid met pijpestrootje en bosbessen, en met op de achtergrond hier en daar een loofbosje. De diepe sparrenwouden errond vormen een smaragden schrijn, waarin de talrijke beekjes die in het veen ontspringen, tussen de kwartsietblokken hun weg zoeken.

Het klimaat in de Hogen Venen is bijzonder streng, met lage temperaturen, veel neerslag en bijna altijd wind. Een flora, aangepast aan deze gure omstandigheden, heeft hier een geschikt milieu gevonden.

Veenmossen zijn planten die, in een vochtig en koud klimaat, groeien op een arme, ondoordringbare bodem. Zij liggen aan de basis van het eigenlijke veen, want zij vormen grote turfopbouwende moskussens, vol zuur water. Ook de turflaag is verzadigd met water en vormt een reusachtig natuurlijk reservoir. Veen ontwikkelt zich in onze streken reeds sedert meer dan 7000 jaar. Men vindt er buiten de veenmossen ook Eenarig wollegras, Beenbreek, Dopheide, Veenbes, Lavandelheide, Zonnedauw, Kraaiheide, Klokjesgentiaan, en nog vele andere plantensoorten.

Deze flora die vergelijkbaar is met die van de bergen of van noordelijke streken, trekt op haar beurt insecten aan zoals glazenmakers (Aeschna) en libellen (Leucorrhinia en Somatochlora) of vlindersoorten als Argynnis aphirape. Talrijke vogels bevolken het veen, de heide en de bossen, zoals bij voorbeeld de Graspieper waarvan de roep boven het wollegras uitklinkt, of het Korhoen met haar fascinerend baltsgedrag. Tussen het pijpestrootje spant de Kruisspin (Araneus diadematus) haar net waarin muggen als de Culicoides en de Aedes zich laten vangen. De Levendbarende hagedis sluipt rond de door de zon verhitte rotsen. Reeën, herten, vossen en wilde katten bevolken eveneens de uitgestrekte heide.

In de bodem van deze vreemde streek zijn de ronde sporen bewaard gebleven van lithalsa, die zich in onze gewesten hebben gevormd tijdens de laatste ijstijd, bijna 9000 jaar geleden, en die door de plaatselijke bevolking viviers genoemd worden. Het door solifluctie bijeen glijden van grote brokken rostpuin, zoals in de valleien van Soor en Statte, gebeurde in dezelfde tijd. De pouhons, van Bernister of in de vallei van de Trôs Marets, en de rotswanden van Bilisse, Bieley of Fagnou zijn eveneens geologische bezienswaardigheden.
Reeds heel lang geleden hebben wegen deze desolate veegebieden doorkruist. Eén van de meest bekende is zeker de Via Mansuerisca, waarschijnlijk aangelegd in de Merwingische tijd, en waarvan de sporen nog te vinden zijn in de Wez, niet ver van de Baraque Michel.

Talrijke historische of legendarische
verhalen worden over deze eenzame heidevelden verteld en vinden voor het merendeel hun oorsprong in de activiteiten van de vroegere landbouwers. Wellicht is dat van de Verloofden, omgekomen in de sneeuw in 1871, het meest aangrijpende. Een kruis, aan de rand de “Vèkée” herinnert aan deze tragische gebeurtenis.

Behoud en systematische bescherming van de Hogen Venen zijn, sedert 1935, een constante bekommernis van de vereniging “Les Amis de la Fagne”. Na een lange strijd werd het domaniaal reservaat van de Hoge Venen ingehuldigd in 1957. In de loop der jaren groeide het uit tot een gebied van meer dan 4500 ha. Het reservaat is echter slechts het pronkstuk van een veel groter geheel : het Natuurpark Hogen Venen-Eifel, opgericht in 1985,met een oppervlakte van meer dan 67000 ha en aansluitend bij het Duitse Natuurpark Noord-Eifel.

 

Voor verdere informatie, kunt u ons contacteren via het e-mail adres : info@amisdelafagne.be of door het invullen van het formulier ( dagelijk alleen in het Frans) - Kliek hier voor Franstalige internetsite

 
 
 
 
Copyright "les Amis de la Fagne" - Webmaster: Annick Pironet